Yaşa Çocuk

Yüzünü, ıssız duvarlara sürme çocuk!

Dışarıda masmavi bir gökyüzü var...

Ve unutma;

Gökyüzü, hepimizin!

İç çekme yalnızlığına...

Kimsesiz değilsin ya!

Bu kâinat

Bu renk cümbüşü

Gülümseyen güneş

Işıldayan yıldızlar

'Bir kadeh de bize doldur.' der gibi bakarlar gözlerine!

Çocuk!

Yağmur emanetidir toprağın

Ve

Toprak da bizdendir...

/ Yüzünü hayata dönme çocuk! /

Sev;

Çiçekleri, kelebekleri, baharı...

Hayatı sev

En çok da, kendini sev hatta...

Şükret aldığın nefese...

Bir melodiyle eriyebiliyorsa içindeki buzdağı

Yüreğinin telleri titriyorsa bir mum aleviyle

Geceler mest ediyorsa ruhunu

Yaşıyorsun demektir doyasıya!

Yüzünü yaşama sakın dönme çocuk

Sen göremesen de

Yaşam, senin içinde var!

Yaşa çocuk!