Yaşama Sevinci

Sessizlik hakim her tarafa,

Rüzgarın uğultusu,

Ve içimdeki ses dışında.

"Sence yaşamak güzel mi?"

Bu sorudan hep kaçmıştım.

Çünkü cevap vermekten korkuyordum.

Yine soruyor içimdeki ses :

"Sence yaşamak güzel mi ?"

Duruyorum,

Gözlerimi kapatarak.

Her şeyi düşünmeye başladım.

Bu sefer kaçmıyacaktım.

"Hayır "dedim , O na .

Dünya kötülükle dolu,

İnsanlık yok olmuş,

Eski huzur ,

Eski yaşam yoktu artık.

Cevap vermiştim sonunda.

Ama yine konuştu :

"Yanılıyorsun. " dedi,

"Yaşamak her şeye rağmen güzel. "

Ve sustu.

Acaba doğru muydu?

Yaşamak güzel miydi?

"Evet yaşamak güzel. "

"Sadece pencereni değiştir. "

Bu onun son sözleriydi.

Bir an için,

Gülümsedim.

Haklıydı.

Dünyanın haline

Diğer pencereden bakabilirdim.

Gözlerimi açtım,

Derin bir nefes aldım ,

Ve dışarıya çıktım.

Doğa, gökyüzü, ağaçlar, kuşlar...

Bir de "Yaşama Sevinci. "

Demek ki pes etmemek gerekiyor.

Çünkü yaşamak :

Her şeye rağmen güzel.