Yaşamak

Yaşamak;

Bir BERDUŞ için

akşamları meyhanenin kapısını çalmak,

dertlerini yemek, tasalarını içmek,

güzelliklerin hayaliyle kendinden geçmek,

kah neşelenip, kah feleğe isyan etmek,

nihayetinde şişenin dibine gözünü dikmektir.

Sabahları her şeyden bihaber yeni güne başlamak,

ancak saatler sonra umutlara yürümektir.

Bir SOKAK ÇOCUĞU için;

Gün boyu avare avare dolaşmak,

nasibini bazen başkalarından bir şeyler dilenmekte,

bazen çöpleri karıştırmakta aramak,

soğuklarda üşümek,

akşamları yakılan ateşin etrafında ısınarak

umutlarını canlı tutmaya çalışmak

ve titreyerek uyumaya alışmaktır.

Sabahları bir köprü altında gözlerini yeni doğan güneşe açmak

ve günün tatsızlıklarından olabildiğince kaçmaktır.

Bir SEYYAR SATICI için;

Saatlerce tablasının başında dikilmek,

Bir AYAKKABI BOYACISI için;

Durmaksızın fırça sallayıp hüzünlerini silmek,

akşamlara kadar davet çığlıkları atıp

müşterilerine zoraki gülümsemektir.

Bazen soğuklarda titremek,

bazen yağmurlarda ıslanmak,

bazen kavurucu güneşlerde terlemektir.

Akşamları eve dönüşleri hayal etmek

ve günün yorgunluğuyla yatakta ödeşmektir.

Olmadık hayallerle yaşama gülebilmek,

küçücük şeylerle bir yaşam kurabilme özverisi

ve bu özveriyi mutluluğa dönüştürmektir....

Bir ŞAİR için yaşamak;

Mısralara dokunabilmektir,

duygu seline kapılıp

kelimeleri inci tanesine dönüştürmektir.

Kaleminden kah sevinç, kah hüzün,

kah umut damlatıp,

gönülleri yeni ufuklara uçurabilmektir.

Bir AŞIK için;

Her anı doyasıya hissedip

her nefesi yudum yudum almaktır,

bazen nefes alamadan yaşamaktır,

sevdasını yüreğine hapsedip,

Umudunu yitirmeden, onun geleceği yollara bakmaktır..

Bazen hüzünlerle ağlamak,

bazen mutluluklarla gülmektir.

Gözlerini kapatıp, korkusuzca bilinmeyenlere yürümektir.

YAR'in saçlarını, kirpiklerini ve bakışlarını yüreğinde süzmektir.

Onun yanaklarına vuran rüzgarlara düşmanlık etmek,

uzakta da olsa onu yüreğinde büyütüp-beslemektir,

nihayetinde sevgilinin tebessümünü abı- hayat bilmektir......

Bir SUF-İ için yaşamak;

Baktığı her yerde, her şeyde yaradanı görmektir,

kainatı ilmedip kendin bilmektir,

görünen şeylerin hikmetine varıp,

görülemiyenleri görmektir.

Nihayetinde yaradanın merhametini dilemek,

onun rahmetini ümit ederek ölmektir...