Yaşanmayan Eylül

Gecenin tadına vardım

Yalnızlık diyarındayken

Başıboşluk sarhoşluğunda

Eylül'ün dolunayına güvendim

Uyandığımda...

Her şey gitmişti

Sen gitmiştin

Ay hüznüyle beraber gitmişti

Yıldızlar göçüp gitmişti

Karanlığın fedaisi gitmişti

En önemlisi ise

Eylül gitmişti...

Yeniden doğamadan

Divanına katılmadan

Suyuna kanmadan

Aşkıyla yanmadan

Gündüzleri yaşanmadan

Eylül gitmişti...

Bana kalan

Eylül uykusuna yatmaktı

Belki ona ulaşabilirim

Kim bilir belki de

Bir eylül gecesine doğabilirdim

Çırılçıplak bir beyinle

Hayata bağlanarak

Ve kendime ağlayarak

Eylül'ün kucağına düşebilirdim