Yaşıyordum İşte

Yaşıyordum işte Öylesine

Bir Sevdaydı Benim/kisi

Adı konulmamış , Tadına Hiç bakılmamış bir sevda...

Yaşıyordum öylesine Hayatı...

Sadece Kaçamak Bakışlarla Bakıyordum O Kahve Gözlerine...

Yaşıyordum işte Öylesine Yaşanılması Zor Hayatı...

Vuruyordum kendimi Gönlümün Vurduğu kıyılara...

Çok da uzak değildi/n aslında bana

Oysa Ben Özlemiştim o gözlerine baktığım Kacamak Bakısları...

Ve artık yoktun hiç olmayacaktın Belki de

Ben yine de yaşıyordum İşte Böylesine yasanılmaz zor bır hayatı...

Yüreğim üşüyordu ;

Ben Hasretınle ısınıyordum...

Son demimde yalnızlıga İçli bir sitem Geciriyor...

Gönlüm/ün kıyısına Varlıgının Vurmasını bekliyordum

Öyleydi ama Ben yine de yasıyordum Böylesine yaşanılmaz zor bir hayatı....

İç geçiriyordum Kalabalığa ınat el ele tutuşan Sevgililere...

Ve Sonra Derinden bir Ah çekiyordum...

Sonra kuytu bır köşeye oturup

Saatlerce Aglıyordum Sensızlıge...

İşte Böyleydi Benim hayatım...

Ben yine de Sensizliğin açtığı yaram/la mutluydum

Ben yine de yaşıyordum Böylesıne yaşanılmaz zor bır hayatı