Yaşıyorken Ölenlere Karıştım Şiiri

Can alanmış acı dünya inan ki,

Yaşıyorken ölenlere karıştım.

Yanılanmış nice bünye inan ki,

Şaşıyorken gülenlere karıştım.

Yürek dilim feryat edip yakınmış,

Benliğinde isyanlardan sakınmış,

Dert çekenin son nefesi yakınmış,

Koşuyorken belenlere karıştım.

Can verenler topraklara serilir,

Bu vahşetle tüm insanlar gerilir,

Masumlara hep keder mi verilir?

Düşüyorken selenlere karıştım.

Şu üç günlük dünyadaki zulümler,

Bedenlerden ayrıldıkça dilimler,

Can acıtır beklenmedik ölümler,

Pişiyorken bilenlere karıştım.

Bilgili ve olgun insan yetiktir,

Zalimlerin merhameti yitiktir,

Hesap günü cana kıyan bitiktir,

Işıyorken solanlara karıştım.

***

Belen: Tepe

Selen: Ses, haber, bilgi.

Yetik: Yetişmiş, erişmiş, büyümüş, bilgili, olgun (kimse)

(TDK Sözlük)