Yaşlanmak

kalemimle kamçılanıyor ruhum,

istemiyor hiçbir nutku

ten hüzne alışmışken,

huzur öteleniyor uzaklara...

aşkın başı yok

sevdanın kolları...

kırbaç vurdukça ruhuma hayat,

kıvranırken acı acımda,

eskiden canımı yakan sözler,

güldürüyor.

yaşlanmak bu olsa gerek.

kalemimle zindanımda,

sesler frezya duvarımda,

hırpani okşayışı var sözlerin,

kırlangıç kanadında mahşeri bekliyor.

yamaçlarımdan akarken sevdalar...

ve

derin izler bırakır her bahar...

sevgiler yaratmalıyım...

sevgilere sığınmalıyım...

sevgilerde kendimi bulmalıyım...