Yaşlı Çocuk

Günüme yüreği üşümüş

Aşıma ruhu çökmüş

Geceme ümitsizliği dökülmüş

On yaşında bir teyze gördüm bu sabah!!

Uykusuz ve bitap düşmüş masallar anlattı bana...

Dinledim....

Bir çöp yığınından

Sofraya getirilebilecekleri...

İçimi yarım kalmış kutudan

Susuzluğun giderilebilmişliği...

Harfleri çamura bulanmış bir gazeteden

Zıbınların oluşabileceğini...

O anlattı

Ben sustum...

O sustu

Ben baktım...

Aynı birçoğumuzun bakıpta görmemişlikten gelmemiz gibi...

Baktım...

Görmek istemedim yaşadıklarını

Görmek istemedim görmezlikten gelindiğini

Görmek istemedim bu hale getirilmişliğinin nedenini...

Kirpiklerinde yaktığı kibritler

Körpe ellerinde ölen ömürsüz çizgiler

Bedeninde oyunlarda değil ama

Sokakların karanlığından kalma hediyeler...

Utandım evimden...

Utandım yediğimden...

Utandım giydiğimden...

Baktım...

Birçoğunun maskesine rağmen bakamadığı

Çıplak gözbebeklerimle bakışına daldım!

Getiremedim...

Bu on yaşındaki teyzeye

Çocukluğunu geri getiremedim...

Kayboldum...

Ardından döleşi düşmeden

"Bakamayız buna" haykırışlarını duydum

Bir yanda anasının suskunluğu

Bir yanda koparılmışlığının çığlığı

Sağır oldum....

Etrafında irili ufaklı

Sarılı siyahlı yazgısı kopyalanmış bebekler

Soğuk ranzalar

Hayal kurmak için baktıkları

"Benimde ailem olacak mı" ümitli

Pencerelerde mazgallar!!

Utandı dudaklarım bilmişliğimden...

Bir kolyeden düşen inciler gibi

Kaldırımlarda un ufak oldu öğrendiklerim...

Hiç mi bir papatya yeşermez

Hiç mi bir kardelen boy vermez

Hani çok görmüşlüğün

Çok bilmişliğin

Zamana yetişememişliğin

Omuzlardaki yükü taşıyamamışlığın var ya hani?

Gel gör!

Kış ayazında

Geceye bürünmüş lambalar altında

Güneşsiz menekşe olmayı...

....

Senin açık gözlerinle görmeyip

Onun kör gözleriyle içine daldığı hayatı yaşamayı...

....

Ben yaşayamadım!

O daldığım çocuk gözlerinden çıktığımda

Artık çok yaşlıydım....

....