Yastığım Kan Kokuyor Anne

Aslında anne her şey çocukluğumda belliydi,

Her aksilik beni bulurdu.

Topum patlardı,topacım dönmezdi,

Uçurtmam ya tele takılır ya yırtılırdı.

Bayramlarda en az şekeri ben alırdım,

Gelin arabaları durmazdı,

Dursa bile boş zarf atarlardı.

Camı arkadaşım kırardı

Dayağı ben yerdim..

Çocukluk aşkım üst mahallede başka aşklara dalardı

Yani o zaman bile gülmezdik aşktan yana..

Öyle böyle derken zaman aktı canım annem

Acıların ikametgah adresi oldu yüreğim

Gülmeyi erteledim çoğu zaman ileri tarihe

Erteledikçe yıllar geçti ben bilemedim.

Şimdi büyüdüm anne,dertlerimle beraber.

İki yakamın ortasında eli var kaderin

İzin vermiyor ki gelsin bir araya..

Ölüm canlanıyor gözümde

Uzanmışım boylu boyunca

Başımda üç beş ağlayanım

Belki birde fatiha okuyanım..

Kızma bana güzel annem

Olmuyor içimde ki fırtına dinmiyor

Kasırgaya dönüyor yüreğimde

Sonra yağmur olup akıyor gözümden.

Oğlun ağlıyor anne,

Oğlun kanıyor...