Yastığım Maviydi

karaydı gece,

ve ben karaydım.

yastığım maviydi.

yolunu kaybetmiş düşler ,

bir bir damlardı üstüme.

sürgündü gülüşler,

suskundu kader.

sen de hep susardın.

keskin kırgınlığın vardı,

bilinmezdin.

bilinmezdim.

yaralar kanardı,

her mevsim ayaz.

gözlerinden kar yağardı,

yelkovanı kırık bir saate bakar;

umutlarımı budardın.

sormazdın...

sormazdım.

yanıtsızdı zaten,

kuştüyü bakışlarım.

bakardın...

bakardım...

çalınmış ömürlerimiz uçup giderken...