Yat Kalk Yat Kalk

şu üç günlük ömrün

yok

ki

yarını,

yalnızlıklar

dolaşırlarken kalabalıklarda

kuyular dağlara mahkum

olmuş

nefes soluğun arka bahçesi

gibi...

yakmışım dünyanın

çırasını,

isi

mutluluğu kuytularında

saklı

esen rüzgarlar

asılmış bulutların gölgesine

göz yaşları ertesi

takmış ruhsuz canı peşine

peşinsiz yurt gibi,

gurbet eli mesafelere kalleş

sürgünlerin borozanlığını

yapıyor

yat kalk yat kalk

ömür bitmiş

sessizlik sensizliğe hakim,

taht kurmuş

kaygıların umudu kayıplarda

öpüyor zamanı

zamanda

onu,

bir döngünün çaresizliğinin çaresi

giderken güme..

tantamlar çalıyor sevgiliye

geleceksiz gelecek

atmış bacak bacak

üstüne

der gibi,

hem varım hem yokum

sen bak kendi

derdine,

dermansız dert

kuşların nefesinde.....

(Berlin,11.01.2014)