Yatak Döşek

Deli gönül hastadır yatar şimdi döşekte,

Tek atımlık fişeği atar şimdi döşekte.

Ne sağa dönebilir ne soluna yaslanır,

Antika demir gibi ta kalbinden paslanır.

Bir yorgan üç nevresim bana mısın demiyor,

Ha deyip davransam da hayvan terli yemiyor.

Kulaklarım ses dinler, gözler arar aydınlık,

Ara sıra geliyor başıma bir baygınlık.

Ateşimi dindiren su değil sanki zehir,

Yattığım yer terimden oldu geçilmez nehir.

Buraları pek soğuk eksi yirmi ikide,

Nasiplenmiş soğuktan düzlüğü de, diki de.

Ne ıhlamur dindirir ne zencefil düşürür,

Ateşim şu beynimi kazan gibi pişirir.

Bacaklarım titriyor, şöyle biraz kırgınım,

Karıştım deryalara dizginlendim, durgunum.

Tüm dostlara buradan selamımı yollarım,

Arayan olur diye telefonu kollarım.

19.01.2012 Kütahya