Yazdığım En Iyi Şiir

Kırık Haramiler

Çınlıyor, çok çınlıyor-

sol kulağım.

Biri beni kötü anıyor.

Acaba yine mi birinin uykusu kaçtı!

Patronumun bana verdiği işi yapmalıyım:

Badem içi dolu büyük paketten birçok küçük paket çıkarıp

daha emperyal olmalıyım

derken tam Sir Winston yanına çağırdı

yak beni, yak beni dedi.

Yaktım, derken

kese kağıdı-

yaz beni, yaz beni dedi.

Sol kulağım öylesine sert çınladı ki,

şiir kese kağıdına yazılacak kadar

aceleye geldi.

Kötü anılmak istemem

ama din,

sen;

İnsanları birbirine düşürecek kadar

güçlü değilsin.

Muhammet, bana anlatıldığı kadarıyla,

sende böyle olsun istemeyecek biriymişsin.

Bunu şöyle açıklayabilirim:

ama dur!

Önce ikinci kese kağıdına geçmeliyim

çünkü kağıdın arkasına yazılmaz!

çünkü arkamızda asırlardır gelen yazılar var!

Mesela 'alın' yazısı?

Mesela 'verin' yazısı.

Ön taraf dolu!

Sabah uyandın, elini yüzünü yıkadın

ve kız arkadaşından tatlı bir 'günaydın' aldın

bekar(!) evli.

Elinden, yüzünden olanca kirini akıttın!

İş-güç-uğraş derken gece oldu-

evine ve sıcak yatağına kavuştun,

seviştin, you did sex and uyudun.

Din!

Unutuldun...

Sakarya masum ve saf çocuğuyken Anadolu'nun

şimdi içi 'hin' kaynıyor.

Üstad divane Fazıl da aramızda olmadığına göre,

geriye yalnızca hıyanet kalıyor(muş)!-

sana göre din!

Sen zannedildiği gibi,

bu asra uygun değilsin.

İnanç;

iyiliktir, doğruluktur, vicdandır.

İnananın inandığına saygı duyması

ve gereklerini yapmasıdır.

Dini 'Allah'a tap' derken

paraya tapmamaktır.

İnanç sağlam olmaktır, sağlam olmalıdır.

Neye inandığının önemi yok insanın,

Yalnızca inancı sağlam insan isyan etmez

bu bilinci yerleştirip, bununla yaşamaktır.

Yaşadığı kadarıyla inanç;

Karşılıklı saygı duymaktır!

Asmak-kesmek-kelle uçurmak,

İmansız insandan dünyayı korumak

Kırık Haramiler...

Kırık Haramiler...

Hey...