Yazdılar Bizi Yok Sayarak

Yazdılar..

Yazdılar..

Karanlıktı sayfalar

Aklı sıra görmeyenleri kandırdılar

Sahibinden habersiz dağılmıştı tüm kelimeler

Çalınmış/kırpılmış/süslenmiş

Cılız mum ışığının titrekliğinde

Kalemiyle saklanan şairin

Sahte yorumlardan aldığı cesaretle

Yeniden yazıldılar.

Hayret nidaları ile okunuyordun hece hece

Alkışlanıyordun çalıntı dizelerinle

Acemi bakışlarım bile şaşırdı cesaretine.

Gittim..

Karanlığa ışık olamadan

Ah şair..

Ah şiir..

Sizi kelimelerimle sarhoş etmek vardı ama

Ya anlatamazsam

Ya anlayamazlarsa beni sarhoşluklarında dedim

Çaresiz

Sizleri birbirinize emanet ettim.

Bekledim..

Beklerken de sustum

Sessiz geçen zamanda suskunluğumla yoruldum

Kelimelerimin ölçülü isyanlarında

Boğuluyorum.

Şiirlerin..

Yazdıkça

Okundukça

Geçmişten yankılanıyor sahipli dizelerin

Gecenin içinde

Karanlık sokaklarda gizlice dolaşan

Ayak seslerinin sahibisin

Dizeleri ararken yorulan gözlerin

Seçme dizeleri yazan ellerin

Beynin..

Beynin beni elleme der

Döktürdün şairim incileri

Sen bir dahisin.

Geldim..

Hiç değişmemişsin

Gördüm ki yine bekliyorsun

Kelimesizliğinin sinsi nöbetinde

Oysa

Bir ressamın acımasız fırça darbelerinde

Yok olmalıydı silüetin

Hala

Bekliyor kalemin alıştığı dokunuşlarda

Kurnazca gülümsüyor düşüncelerin

Seçme dizelerin şahitlik edecek aslında

Şiirinin bedeninden akacak sahteliğin

Anlayana..

Ne diyeyim..

Yok oluyor git gide bende/senliğin

Sende/senliğin..