Yazgı

Tarlaya serince

yol susmalarımı

dile gelir iğde ağaçları

çepeçevre...

serince bir esinti

yalar gider bayırımı,

arar gibi çıktığı bağrı

gel gitlerle okşadıkça

yeni yetme ekinleri

âh ! rüzgâr yeşeriyor

tarla dalganıyor...

geçip gitmemek vardı

bu raksa eşlik etmeden,

yazgıdır bırakıp gitmeler;

giderim kendimi almadan-

gelme istersen,

beklemek daha güzel

en az sevmek kadar...

yalnızım sanıyorsan yanılıyorsun

yalnızlığımda birlikte

birlikteliğimde yalnızım:

yazgıysa eğer

raksederiz seninle

kal sağlıcakla...

İzi kalıyor

gök kubbede

yol susmalarımın...