Yazgi

şu yürek

sana çarpar

tüm acılara gögüs gererek

şu gözyaşları

sana akar

akar

sarp yalnızlığımın açtığı

yaraya

kanar

bu sessiz geceler

yazgımın acizliğinde...

ve sevdam,

aç kalmıyor yine de

sen varsın

yüreğini terkettiğim evrende

bir de ben

yaşıyoruz işte

sen kendi aleminde

ben de

acılarlarla

yaşamı tüketerek...