Yazgı

papatyalar getiriyorsun şimdi de

dağların sevincinden sepetlerle

nisanları getiriyorsun takvimlerden

nisan nisan kokuyorsun bir de

hangi iklimlerden aldın o kokunu

hangi yamaçlarda açtın yaprak yaprak

dağ başlarının suskun yalnızlığına

dokunmak gibiydi seni sevmek

acemiydim kendime ve bana uzattığın maviliğe

yazgımdı!

nisanın kıyısından soğuk beyaza açılmak

yazgımdı!

yeşile hapsolup yeşilde kalmak

çocukluğun düşlerini getiriyorsun bir de

asılarak uçuşlarına

sokuluyorsun korkuyormuş gibi

titrek bir gölge geçiyor gözlerinden

çocuk çocuk bakıyorsun

söndür geceyi şimdi

gülümseten düşler getir karanlığıma

gökyüzündeki en yalnız yıldızı okşa bakışlarınla

sensizim

sessizim

hüznüm benden daha çok yakındır sana

08 mayıs 2009