Yedinci Şerh
Geceyi cam bir makasla keserken
incindi hüzün
Sen saçlarını usulca tara diye isra bir yoldan geçtim akşamları
Mart ve martılar üç cümle avuçlarına okunmuştur gözlerim
yer küre yedi lal
Sen gülümsemeyi tut ben bulutları
bak ne çok kuş konacak yağmurlara
Sakladım elimdeki son tanrı güncesni
incindi cehhennem
her masal bir ateş hırsızı dedim
haydi çal şimdi içimdeki molukülleri
Aklındaki geçmiş bir zaman kipidir
devriktir her acı
Demiştim tuğrada yüzüm
ve bu mülteci hüzün
göçtür
benden sana
Unutma yaz bir yere
alfabeni okuyan her güz
sesimde
rüzgara çizilmiş bir bahardır
Ödeşmedir hayat dediğin Lila
beyazdan siyaha iki cümle
ölmek kadar somut ki sevmek
yeterlidir insan olmana
Ben, her yaranın kabuğuna gök yüzü giydiren
hep incinen yer küre
desem ki toprak kalbi mum
erigyen bir empire
yansam yedi oktav
sığarmıyım kalbine
Orda bir duruşun olsun bir de şiirin
Deniz olsun gözlerindeki yedinci şerh
CC