Yekpare

Bilemezsin...

Bel ki bir gün sessizce sesimi duymak isteyecek gönül dağın..

Bel ki sen de kaldırım taşına düşen gölgemi arayacaksın hıçkırarak

Yosun gözlerinde iç çekeceksin bel ki de .

Kıyıya çarpıp vururken taş kalbin

Ve bel ki bende taş basacağım ,her yağmurda küllenen bağrıma..

Sen diye...

Sen diye Yekpare...

Tüm telaşlarım sancılarım sen diye..

Hüznün çiçeklerini yesettigin günden beri

Girdabına esir ettin karanfilleri ,

Enkaza gömülür gibi bedenim..

Sen Yekpare ;

Toprak attın tüm hayallerimle demlenen

Ruhumun kevser ırmağına

Amber yüklü bulutlar taşırdı oysa ki

Avuçlarında her koku

Tenim bedeninde can bulurdu..

Ah Yekpare!

Geri dönüşü var mı yollarının

Sokakların sevdama çıkar mı?

Gel bul beni Yekpara

Avare ettiğin yeter

Yeter ezdigin umutlarımı

Kırdığın dallarımı ...

Ne çok adını duydu dilsiz duvarlar

Koynuma alıp sakladığım sensin her gece

Uyku diye sarıldığım ,

Gözlerimin isyanı sensin ..

Yokluğunla avutma beni ..