Yeni Ahit

kefenimi ten ile besle zaman

avucuma kum kondur

yarından kazınıp kubbem

tarihtir çukuruma dolan

göğe uzadıkça gölge

yağmur serpildikçe yere

kafa sivrisinden parmak ucuna

kaya yontuğu üstü kavis

ışığın hükmünün geçmediği

günah kadar eski bu lisan

toprağa harcımı kat

suyumu havaya uçur

tetik düşürsün harf

ecele verip hisse

üstüme biriksin kentler

ah kadar eski bu lahit

hazine haritalarında imli

çalmak için ellerinde/kini

kavruk beden zincirli ayaklar

hak kadar eski izler

teker çevirir çark döner

varil için var/diye

topraktan emme denizde kuleler

işgale demokratik gerekçe

Karun kadar eski meseller

zeytin dağından duvara akar ağıt

mescit altı/n tünel kazıp

ezer Ebrehe'nin fili çimenleri

sessizlik kadar eski ahit

( kafatasıma gömülü olan biten

çalkandıkça gözde nem

neden derim neden?

götürebileceğin kefen iken )

şiir değildir sadece güzellemek

olan bitene taş değdirmek

Adem kadar eski Havva kadar yeni

sevgi yeşertmek