Yeniden Çıkmak Aşk İçine/Bir Gümüş Kase

Bugün nasılım biliyor musun?

Cevapsız sorular gibi...

Dört işlemde sonuca varmak isteyen

Denklemler gibi...

Cümleden çok,

Ünlem gibi ve üçnokta!

Sen, yüzmekten korkan balık!

Ben ıssız, kendinden ibaret bir derya!

Buldun mu suya alıştıran, bana ulaştıran ne oldu seni?

Buldun mu içimde kaybolmanı nasıl isteyiverdiğimi?

Şimdi nara benzettim kendimi,

Kimsenin içini görmediği dalından koptu kopacak,

Ama var gücüyle ona sarılıp sarmalanmış

Bir meyveymişim meğer ben...

Kabuğumdan ibaret olduğuma inanmaları için

Hep siper etmişim kollarımı bedenime.

Sen, kaldırınca parmaklıkları,

Bin parçaya bölünüvermişim meğer.

Meğer ben,

alabildiğine kırmızı ve pembe...

cam gibi parlak...

öyle tanecikler giziymişim içimde!

Sen gümüş kase olup alıvermişsin

Bin parçalı taneciklerimi,

Tek hamlede çırılçıplak,

Ayna gibi, beni aslımla buluşturarak...

Heyhat!

Aşk dilinde bir şiir olmak vardı şimdi,

Vücudunun her diremine

Silinmesi namümkün mürekkeple yazılmak...

Nafile...

Sana beni,sana seni,

En çok da bizi anlatmanın

Bundan gayrı bir yordamını bulana değin,

Hoşçakal denizden korkan kara balık...

Hoşçakal gümüş kasem..