Yeniden Gömülüş

İnsan sevdiğini gömerse toprağa

acı biter meyvesiyle

kadife bir yumru çarpar

sol yanında göğsünün

ve emzirir her bağrı yanık gibi

gündüz düşlerinde yarasaları

bir lal olursun konuşmaya

bir kör bakarsın görmek için

düğümlendin be !

ağlama, sus için için..

kimin için

dökülmeyen yapraklar...

inadına sustu bugün kulaklarım

sesleri södürdüm, göremiyorum

bir buhran ki üstüm alt olmuş

yer altında mı yaşıyorum

sevdiğimin yanı sıra uzattım kollarımı

yorganım düşüncelerime hep kısa kalır

ve düşlerimi işlediğim gündüzün

gergeflerindehep yüz bulur suretim

tersine bir tur

döner durur

kelime nerde biterse

ruh

işte orda durur...

aslında hep kısır.