Yeniden Yaşam

1

Tarlada uyurken birden bir ses duydu adam

Otun sesiydi, başağın sesiydi, derenin sesiydi

Kırk yıldır uyuyormuş gibi doğruldu birden

Ya cehennemdi burası ya cennet bahçesiydi

Biri doğuyordu içinde tanıdık, ama hiç görmediği

Libası aynı manası yabancı bir ışık

Kamaştırdı gözlerini, bakamadı önce

Varlık-yokluk, yaşam-ölüm karmakarışık

İlk kez tanışıyordu kalbiyle ve bedeniyle

Avuçladı toprağı, öpünce ıslandı yanağı

Topladı tırpanını, orağını, testisini, aşıp bir dağı

Evine geldi adam, yolunu hiç bilmediği

2

Kadın uyanmıştı, eteğinde bir ordu

Kuru ellerinde bir parça ekmek, susuyordu

Avluda bütün köyün kirliliği

Sepet sepet bekliyordu yıkanmayı

Kokmuştu zaman saatte, eskimişti ayna

?bir güzel yıkamalı' dedi hayatı

Öyle yankılandı ki bağda, bahçede bu ses

Parçalandı çocuklarını gizleyen mahbes

3

Ürkek ürkek çıktı bir kız denizden

Bir oğlan emekledi on beş yaşında

Mahlûkat yeniden doğumun telaşında

Kendini yeniyordu adem, kendini dövüyordu

Oturdular sofraya ve gördüler birbirini

Karıncalarla kuşlar, yıldızlarla dağlar

Seyrediyordu çölde büyüyen usu

İlk kez birbirine gülümsedi ekmek ve su

4

Adam ve kadın, kız ve oğlan

Düştüler yeniden tarlanın yoluna

Hava serindi, güneş şefkatli

Hepsi umut ediyordu, hepsi korkuyordu

Kaybetmemek yolu elbette zordu

Lakin bir aklın, bir gafletten doğduğu andı

Yürüdüler toprağı öpe öpe

Ve zaman sonsuzluğa dayandı