Yenileni Yok Hüznün Yeniden Yaratılmışlıkta

ayrılığı seviyorum saadet abla

bana ve aşka talip o sürgit güzellik

yenileni yok hüznün yeniden yaratılmışlıkta tutkuyla

anılar çay lekesi değil ki saadet abla kazıyıp gidesin

içimden geçenleri bir allah biliyor

sen misin unutmayı sevmeyen oysa ölmek sadece anılarda kalmak gibi

o köpüklü bulut olsa da her vakit yalancıdır

kaybolur durmadan

sor kendine yağmurun bittiği yere koşarak ayaklarına kara sular inene dek

gözlerin dört dönmesi nedir çarşı pazar hüzne çalan arayışlarda

söyle saadet abla

gündelik tasaların gözden düşmesi aşkla mı gelir

istasyonların hüzünlü duvar saatlerinin acıklı ilerlemesi gibi

sesler niye hep uzaklaşır böyle

çalan benim mi saatim

yüzyıl da sürse ömür aşka bir anlık tadımlık mı

yüz hatlarının anlamına bir ömür adanır mı ki

kapılar ne zaman misafir perver açılır

hırçınlığımız kışa mı çağıldar böyle

ya da ağlamak kış mı

üşümeyi özler mi insan

boş olduğunu anladığı vakit

kavşaksız bir dünya beklentisinin