Yenilgi

Benim bitmeyen acılarım var bu cihana sığmayan,

Yüzümüz biraz gülse ardından bütün hüzünler çöktü üstüme,

Bu hayat kimseye adil olmadı bana da hiç olmadı zaten,

Bu can kırıkları var ya her gün batıyor ruhumun derinlerine.

Çok şeyi kaybettim kendimden,

Her tuttuğum el akıp gidiyor ellerimden,

Dönüp diyorum ki kendime kimim ben kim bu aynada ki ben,

Yerime başkası koyulmuş gibi düşmüşüm benliğimden,

Aşka diz çöktüm esir düştüm.

Bin bir yerimden yaralandım,

Düşman bana hiç acımadı vicdanı yoktu.

Nasıl anlatsam canım çok yandı ama güzel bir yenilgiydi.