Yer

Ayağa kalk Ey ehli vatan,

Ayağa kalk,

Sen olmazsan ben ölüme gideceğim,

Prangalara vurulacaksın kendi öz yurdunda,

Esaret gömleğini giyeceksin,ağlayarak...

Ölüm ki, her canı bekler pusuda,

Bütün mesele onurluca yaşamak,

Ve onurluca ölmek,

Zulüm abâd olmuşsa dünyada ve memleketinde,

Seni,direnmek bekler...

Dünya biteviye dönüyor döngüsünde,

Kervanlar gelip geçiyor dağ başlarından,.

Hürriyet aşkı peyda olur içimizde,

Güneş yalayıp durur Magosa Zindanı'nı,.

Namık Kemal'in sesi durur zindanın duvarlarında,

Hürriyet için ôlürüm diyerek...

Biliyorum,yollar pusulu,

Ağlamaya meyilli gönüller,

Göz gözü görmez,zifiri karanlıklar,

Dört yanımıza kurulmuş puştların pususu,

Bu aşağılık pusulara düşerek ölmek de var...

Direnmek ki,yer gök arası kadar ulu,.

Kaldırır dağları yerinden,yerle yeksan eder gök/yüzünü,

Onur en büyük erdemdir yüreğinde can/özüm,

Senin vicdanın kadar derin,

Senin vicdanın kadar büyük,

Senin ahlağın kadar güzel...

Ağlamak, sızlanmak neye yarar,

Zalim almış kör baltasını eline,

Vurur sana,

Vurur gelmişine,

Vurur geçmişine...

Faşizm, yüreğini kanlı kurşunla deler,

Gözü kara,

Vicdanı kara,

Soyu sopu kara,

Zevkten dört köşe olur, eğlenerek.

Teslim olmanın arkasından gelir esaret,.

Hürriyet senden kavga edecek yürek ister,

Ne bedeller ödenmiştir,ne boyunlar vurulmuştur bu aşk için,

Değer güzelim,

Değer....

Karanlıklar basınca buştlar çıkar sinsi karanlığın içinden,

Vuruşmak ister seninle,aşağılık kahpeler,

Gözü dönmüştür Cehennem Zebanilerinin,

Yer can özüm,

Hepimizi yer.

/Yeryüzü

22/06/2026

Uhr:10:54