Yer Ve Gök
Hep bir varmış bir yokmuşla başlıyor masallar
Bir masal da ben anlatayım sizlere
Gökyüzüyle yeryüzü
Sevdalıymış bir birine
Gel zaman git zaman açılmış araları
Yeryüzü kafa tutmuş gökyüzüne
?Ben daha güçlüyüm demiş' senden
Gökyüzü kahkaha atmış birden
?Ben seni mavimle tüketirim'
Yeryüzü sinirlenmiş
Kabartmış toprağını
Ne varsa fırlatmış gökyüzüne
Unutmuş çekimini
Attığı her şey acıtmış yatağını
Gökyüzü boş durur mu
Sergilemiş hünerini
Derin bir nefesle toplamış yeryüzünü
Tam ilan edecekken zaferini
Tutulmuş soluğu
Kaybolmuş maviliği
Her taraf siyah ve beyaz
Ürkütmüş yüreğini
Yeryüzünün boşluğu
Ağlamaya başlamış
Bırakmış yeryüzünü
Ait olduğu yere
Özür dilemişler
Ama zaman kapatmadı o günü
Hep küs kalmış bir yanı
öfkelerine yenilmişler
...
İşte böyle bitmişti aşkımız
Ve birimiz aydık birimiz güneş
Aynı gökyüzün de gezindik
Bir araya gelmedi hiç yüzümüz
Hep süprüntüsün de kesildi soluğumuz
Aynı yeryüzün de gezindik
Birimiz yazdık birimiz kış
Bir araya gelmedi hiç rengimiz
Hep atığında kirlendi yüreğimiz
Kavuşamayan aşkların yüzüydü
Yer ve Gök.