Yerle Bir Oldu Gönlüm
Akşamın alacasında
Hüzünlü şarkılar, şiirler dinleyip inlerken
Ap/ansız durur zaman fikrimi tokatlar
K/ayıp sevdalar meydanında
Cam misali keskin toynaklarıyla
Çiğnerken ruhumu doru atlar
Dökülür kanım terle bir olur
Salınırken rüzgarda v/eda mendilleri
Kurumuş bir kuyu misali
Bomboş kaldığında avuçlarım
Hiç gönderilmemiş mektuplarla
Dağlarda avare çavlanlar misali
Yaşa boğulur kirpik uçlarım
Dökülür kanım yerle bir olur
Eski bir sevdanın yadigarı
Kıvrım kıvrım ruhumu saran
Nice dertleri omzuma alarak
İçimden hırçın bir nehir
Hatta yanardağ misali geçen
Bütün sözlere sessiz kalarak
Dökülür kanım karla bir olur
Alaca atlarla gidişinden sonra
Tarihsiz iklimler geçse de
Dizgin tutmuyor g/ayrı yüreğim
Bilirim içinde sen geçen
Her şiir sonrasında
D/evriliyorken gönül direğim
Dökülür kanım harla bir olur.