Yeter

Neden böyle yapıyorum anlamış değilim

duygularımı yüzüne vuramayan biriyim

akıl ve kalemi buluşturan göz yaşı seliyim

yarınımı dünden ayıran yalnızlığın bilinmeyen sesiyim

bilinmeyen diyarların bilinmeyen eliyim

dursun zaman şimdi ve yarını bekleyin

aklımdan seni çıkaran sonbahar rüzgarları olsun

inancım tükenecek sonunda sen karanlık bir yolsun

olsun sen yine üzülme elbet vardır aklımda yerin

üzülmem ki ben sahiden,bir gün olursan elin

nisan yağmurlarını hatırlatacak tek kişi benim

aşk ise beklentin, en üst mertebesindeyim

yalnızlıklar ormanında kayboldum ,sensizliğin neresindeyim ?

kucağımda mutluluktan doğan bir buket çiçek

gereksizdi aynı yaşamın gibi sana değer biçmek

kalbimdeki acı izleri,örtemez kimse sizleri

ıslak kağıtlara yazılmış sana olan hisleri

ve gizlenen duygularda aranmaz hapisteki yüzleri

tanıyamazsın hainleri ,yaza çevirir güzleri

gülleri hep solmuştur dikenlidir ve kanar elleri

rüyalarla yetindim sana ben,hatırlarım kendimi

başarırdım zorlukları ödülüm sen olsaydın eğer

kaybetmişim hayat yarışını karşımda olduğun için meğer

sen yoksan yanımda hayat gerçekten yaşamaya değer

bedenim ve aklım yaşlandı ,ölmek istiyorum artık yeter...