Yetim Aşk

Çünkü ben hep sana düştüğümde tutunacak tek dalımdın sen

Sen ise kol vermek istemeyen cürük bir erik ağacı

Tam düşecekken tutacaktım seni

Sen ise çektin ellerini

Düştüm en derine

Aklıma getirdikçe seni

Daha da derine.

Seslendim aşagıdan yukarı

Ya duyuramadım sana kendimi

Yada duymamazlıktan geldin beni.

Oysa ki bir tutsaydın ellerimden

Seninle bir evimiz olacaktı cennetten

İki göz odalı

Sıcak bir yuvamız olacaktı

Duvarları mavi boyadan.

Bir tutsaydın ellerimden

Bahçede koşan cocuklarımız olacaktı

Fazla değildi istediğim

Bir oglan bir kız

Biri bana benzerdi

Dediğim dedik

Biri de sana benzerdi belki

Nazlı mı nazlı,

Alım lı mı alımlı.

Tutsaydın ellerimi

Mutluluğa acacaktık evimizin pencerelerini

Kelebekler dolacaktı odadan içeri.

Beyaz ve kahverengi

Tutsaydın ellerimi

Mutluluk olacaktı askımızın göbek ismi.

Tutsaydın ellerimi

Düşmeseydim

Ben en dipteyim

Sen ise en tepede

Ne sesimi yetirebilirim sana

Ne sevgimi bağırabilirim kulağına.

Dokunamam ki kalbine

Saçlarına.

Bakamam yeşil bakan gözlerine

Tutsaydın ellerimi sıkı sıkı

Rabbim verirdi rızkı

Ne sana olan sevgim azalırdı

Nede bu aşk yetim kalırdı...