Yıkıntı

kontrolsüz bir asabiyet

ayak tırnaklarımı sökecek bu şehir

ben ayaklarımı karnıma çekerken

devrildiğim duvar dibinden baygın gözlerle bakarken

gece gezmesinden gelen üç beş godik

alay edecek benimle

sövüp sayacağım gelmişine geçmişine

korktukları ne kadar bariz

ben ne kadar dağılmışım hayatın içinde

şimdi topla bakalım parçaları

bu bir

bu iki

bu üç

geride kalanlar nerde

ben bu kadar eksikle

yerleştirebilirmiyim yerli yerine

hey delikanlı çakmağın var mı diye seslensem

önümden geçene

ne kadar utanç verici

yarım sigaranın mahremiyeti

ve bir küng gibi düşer geçmişim

halbuki kazı ekibi gelmemiş

çoktan boşaltılmış içim

black_1