Yıkma Benim Kentlerimi

Soluğum resimler çizer

Buğulu pencerelere

Duy da kalbinin sesini

Atma beni gecelere

Dünyaya uzak olurum

Kendime tuzak olurum

Savrulan yaprak olurum

Verme beni rüzgârlara

Kalbimi bin efkâr sarar

Gözlerim yağmurlar arar

Yetmez mı çilem bu kadar

Yıkma benim kentlerimi