Yıldızlı Kentin Dolmuşu

yıldızlı kente giden bir dolmuştayız

mikâil bembeyaz ayetleri giydiriyor şehre

içinde düş kırıkları hasret sancısı

gönlümün bakiyesine yetersiz artık tüm sözcükler

kaçak dizeler giriyor dolmuşa kartsız

alnımı dayadığım cama yansıyor şimdi

kulağımda kırık keman , farid farjad ezgileri

gecenin kargaşasında bir o yana bir bu yana savruluyor

yıldızlı kentin dolmuşu

gömülüyor kar'anlığın sularına

sonrasında siren sesleri , aramalar, ağlayışlar, feryatlar figanlar

pili bitmiş mutluluğun , bayat tebessümlerin ,

paslanmış düşlerin, ekleniyor kargaşaya

bir bir şehrin denizsiz kıyısına vuruyor

cama yansıyan ölü kadın yüzleri...

ardından şoförden ürkütücü bir ses

"Kardeş son durak"!..