Yine Cehenneme Döndü Geceler

Yine cehenneme döndü geceler,

Beynimde kördüğüm bütün heceler,

İnsafı yok, acımasız gezeler,

----Dinmez ağrıların turu içimde,

----Ne bitmez soru var soru içinde.

Bak sönmüş ışıklar her yer kararmış,

Gönlüm ne tükenmez dertlerin varmış,

Kaygısız sanırdım, meğer yalanmış,

----Abanmış üstüme dağ gibi yorgan,

----Korkularım cellât, çilemse urgan.

Karanlık geceler bir dipsiz kuyu,

Duvarı işkence, elemdir suyu,

Her gece içerim ben bu korkuyu,

----Başım döner, sendelerim, bir hoşum,

----Geceler mi yoksa ben mi sarhoşum.

Sesler duymaktayım karmakarışık,

Ne şafaktan haber, ne cılız ışık,

Huzur küs benimle, çilem barışık,

----Bir yanım buz gibi, bir yanım sıcak,

----Kâbuslarla dolu her köşe bucak.

Umut serumları zehir, kanımda,

Simsiyahtır beyazımda, alımda,

Çareler uzakta, dertler yanımda,

----Muhannet okları sırtımdan vurdu,

----Mihnet kerpeteni kalbimi burdu.

Sarılır üst üste dert yumak yumak,

Şakaklarım davul, ağrılar çomak,

İtler uyur, bana haram uyumak,

----Avuç avuç yolasım var saçımı,

----Camlara dayarken yanan başımı.

Sıkışıyor artık göğüs kafesim,

Bu kış ayazında lal oldu sesim,

Cehennem ateşi her bir nefesim,

----Ben yandım dedikçe daha da yakar,

----Lavları içimden çağlayıp akar.

Benden daha mutlu taş toprak bile,

Keşke kül olsam da bitse bu çile,

İyiler kötüler gelmese dile,

----Yaralıyım bu dert beni öldürse,

----Ya da deva gelse yüzüm güldürse.

Şubat 1978