Yine Kendime Takıldı Ayaklarım

Bakışlarımın dört duvar olduğu bir saatte

Senli yanımdan vuruyor yine zaman

Bu akşamda sensizliğin dibine vurdum

Üstelik içki masalarında meze etmemişken seni

Bak yine kendime takıldı ayaklarım sensizliğe düştüm

Bir gün batımına terk ettiğim gayrı ihtiyarı umutlarımsın

Yazmaya çalıştığım şiirlerimin adresi sensin

Hecelerimdeki titreyen sesim

Sabrımın son çırpınışlarında can çekişen yalnızlığım

Bak yine kendime takıldı ayaklarım sensizliğe düştüm

Ne kadar uğraşsam da olmuyor bir yanım eksik

Kalmadı artık şiirlerin tadı tuzu kalemim kırık

Tutunmaya çalıştığım hayat vuruyor hep sol yanımdan

Gözlerimde güven yok sözlerimin boynu bükük

Bak yine kendime takıldı ayaklarım sensizliğe düştüm

Benim gücüm gözlerime yeter bulutlarım ağlar

Sözlerim susar bakışlarım dile gelir

Avuçlarına bırakıyorum kalbimi ey yar

Şimdi acım unutulmaya yüz tutmuş şairin acısı kadar büyük

Bak yine kendime takıldı ayaklarım sensizliğe düştüm...