Yine Sen

Elime kağıt , kalem aldım.

İki satır yazmağa kalktım...

Olmadı...

Yapamadım...

Başaramadım...

Her kıtasında sen vardın

Her mısrasında sen

Yazarsam ölürüm.

Yazmasamda

Yine sen , yine sen

Gırtlağıma kadar hüzünlüyüm işte...

Ne yürek dayandı , nede gözyaşı hasretine

Boğuluyorum , nefes alamıyorum sen aklıma gelince...

Yine sen , yine sen

Seni sevmenin bedeli çok ağır imiş...

Ömrümce çeksemde...

Hiç bitmez imiş.

Yollar çoktan ayrılmış...

Vuslat gelmez imiş.

Yine sen , yine sen

Yorulmak bilmiyor bu zavallı yüreğim...

Seni sensiz sevmekmiş benim kaderim.

Belli etmem kimseye , siğneye çekerim.

Yine sen , yine sen

Beden başkasında , yürek sende

Ben seni seviyorum , sen sevmesende

Bana bir ihtimal bile vermesende

Dünyayı yakarım yürekteki ateşimle

Elimde değilki , dinmiyor işte

Yine sen , yine sen

Biliyorum artık yasaksın bana

Yanımda olsanda uzaksın bana

Aklımda fikrimde sen

Ah be karagözlüm...

Yine sen , yine sen