Yine Üflensin Kozalaklara Tanrı Sırları
ey
karaca ışıkları
akşamın göğsünde tüten
ılık marpucun ucundaki soğuk nefes
ölüm hışırtılar gibi dalgın yine dudakların
rüzgarı dinle
olur mu
şarkıları kısa kesip
enginde ara sığlığını hayalin
enginde yavaş
gözlerimi kıs
umudun öznesi yakalanınca zelzelelere
isterik sarsıntılar ekle ellerime
kaçma öyle
kaçma sokak perişanlıkları gibi
begonya kokusudur
o
rengine sırnaşan
saçlarının
ah
ay'a düş çatlatan
kasırga
göğsümü çiziyorsun
keskin kamalarla
adının baş harfi zikrediyor
sol meme altımda
solumda
nehirler boyu fırtına
mavi çağlıyor
maviyi çağırıyor
gel ey
uçurtma feryatları
ıslak ve asi
başucumda dön semahı
vursun bam teline kiraz tezeneleri
bendirler sussun
çınarlar ulusun
gölgesi düş
gölgesi hüzün
gölgesinde mezarlar kümelensin
ölü aşklara
yine üflensin kozalaklara
tanrı sırları
peygamber zulasında tutuşsun o kor mevsim
çekip gitsin soğuk iklimler yamacı kahpe tepelere ...