Yine Yalnız Kaldım

Bir ıslaklık düşer ruhuma

Yüreğim mi ıslanır, gözlerim mi buğulanır bilemem

Zamana küserim seninle diye bensiz

Yırtarım yarınları takvimlerden

' Bir gün' koyarım her yaprağın yerine

Bilirim birisi 'Bugün' olacak sonunda

Yaşadım diyeceğim tebessümünü

'Bakışlarının beyazlığına dokundum!' diyeceğim

Gülümseyeceğim...

Elimdeki boşluğu tartarım

Diğerinde hayatım olur bütün ağırlığı ile, boşluğa kavuşamam

Baharları sayarım parmaklarımla

Beşinciye ulaşamaz bir türlü

Hayallerimi çıkarmak isterim geriye gün kalmaz maziden

Boynu bükük bir yüreği seyrederim baktığım aynalarda

Hüzün çarpar göğsünde

Gönlünde yalnızlık ağlar

Ayak izlerime bakarım geriye dönüp

Ya başka iz yok yanında

Ya da bir bilinmez rüzgâr silmiş izleri

Maziyi darağacına çekmek isterim yargılayıp

Ya ip olmaz ya cellât

İşte o an seni düşünür

Hayaline tutunurum

Ellerinin sıcağından çalarım yüreğime koymak için

Bir tutam pembelik yanaklarından

Dostluğu taşıyan bakışlarından çalarım usulca

Serperim yarınlara

Ne olursun hep gülümse

Hep iyiyim de, mutluyum de

Öldürme hayallerimi sakın, ölürüm

Üzülürsün

Bir gece ansızın dizinin dibine gömülürüm

Sen mi geldin aklıma

Şafak vakti de değil, nedir bu çiğ taneleri yine

İçime saplanmış sızının söyle anlamı ne

Hep hayal ediyorum ya

Bir gün, bir gün söyle n'olur

Dokunabilecek miyim ellerine

Yine ıslaklık boğuyor düşüncelerimi

Yine ıslandım

Söylemek çok zor lakin

Ben yine hayallerimle yalnız kaldım

Yalnız kaldım...