Yirmi Yedi

benim hiç annem olmadı

hazırlayan çeyizimi

saçlarımı ören...

hep bir kuytuda kaldı umutlarım, düşlerim

gecelere mahpusken yapmacık gülüşlerim

sahi,

anneler nasıl kokar?

çocukluk,

genç kızlık nasıl bir duygu?

kim bilir nasıl olurdu senin koynunda

bedelsiz bir uyku...?

aşk mı?

ne aşkı anne...?

onu da alıp gittin ya...

çıplak ayaklarımı,

kırmızı kurdeleli umutlarımı

ve hüzünleri

ve neşeyi

bu dünyaya ve herhangi bir insana,

ve bana ait olan her şeyi...

...

alıp gittin ya...

hani,

kına gecesi derler ya

annesinin koynunda son gecesi

ilk gecemiz olmadı ki bizim

son gecemiz olsun.

ben hep kadındım

ben hep anneydim sayende

kurumuşken dudaklarım ellerinin hasretiyle

bir kez, bir gece

annem olur musun anne?

...

keşke

keşke sancımasaydın bu gece...

---

---

---

eylül çocuğuyum ben yağmurların alıp götürdüğü

ve kimsenin görmediği izbelere bıraktığı çocuk

tek renkli abaküstü yüzümdeki sokak lekesi

büyümeye hiç zamanım olmadı kundaksız sabahlarda

yağmur yağıyordu muhtemelen doğduğumda

göbek bağımdan başladım yırtılmaya ve kaybolmaya

beyaz gözlerim vardı ağlatanlar kirletti

avuçlarıma bıraktıkları dünya kadar büyük bir sessizlikti

çıplaktım içimde şiirden başka bir şey yoktu

telaşım düştü önce çocukluğumdan

yasadışı kelimeler taşıdım ıssız rüyalarıma uykusuzdum

suikastlar düzenlediler yüreğime ben yardım ettim

tenime örttüm tüm şiirleri uyudum

suç üstü ele vereceğim bu gece kendimi

okşadıkça yaralarımı zamansız esen rüzgâr

ayrılığın kabukları ellerime döküldü

bir çocuk bıçaklanır gibi düştü ağzımdaki harfler

karanlık odalara sakladım en sonunda yüzümü

ömrüm düştü

düştü ömrüm

ömrüm düşerken

tuttum saçlarımdan

hiç bir uyku gözlerimden silemiyor unuttuğum O yüzü

derin bir özlem ve tuz birikti çukurlarına gecenin

kartpostal şehirlerine yatırdım düşlerimi

avaz avaz bir şarkı söylüyor şimdi sonbahar gelini eylül

bugün günlerden yirmiyedi

"saçlarına yıldız düşmüş koparma anne ağlama"

..

giyin kuşan

hüznünü ve şiirleri

beni bırak içerinde anne

..

bir mektup yolluyorum şimdi çocukluğuma

önce annem okumuyor

sonra sen...

şiire ses olan ( can )Bekir Keskin'e teşekkürlerimle.