Yirmibeşinci Saat/Yedinci Mevsim

Işık vuruyor yüzüme sensiz sofalardan /

Ortada kalmış gece

Sığındı bu sessiz limana

Zarı çürümüş bir soğan kadar

Hazindi öyküsü .

Geceyi güne

Emanet ettim ellerimle.

Gün

İhanet etti kalbiyle .

Kan damlatıyorum içime..

G/özetlenen cinayetlere

Tanık tutuldı mor halkalı gözlerim...

Kanayan yaraları zımbaladım yalnızlığıma...

S/onsuz rüyalarımı döküyorum sayfalara...

Tırnaklarım batıyor veda'nın tenine.

Tilkiler olimpiyat düzenliyor kafatasımda.

Aklım, hiç olmayacak kadar A'şık ;

Kalbim ise her zamanki gibi mantıklı.

Ben ise

Alemin

Yirmibeşinci saati ;

Yedinci mevsimiyim .

28.10.2010