Yirmiydi Henüz Yaşın

Düşlerim başka umutlarındı aslında

sırtıma astığım engellerim vardı irkilen

çocuksu bir korku içindeydi emeklerim

ya boşa çıkarsa diye büyüttüğüm sevgim

biliyordun değilmi bir gün döneceğimi

dudaklarından dökülen kelimelerinin ağırlığı

bak tekrar getirdi geri sana beni

git deme bana birdaha gidersem dönmem

gel demeseydinde gelmezdim zaten

unutamadım bitiremedim bir türlü seni

her uykuya dalışımda her uyanışımda

yirmi dört saatin yirmi dört saati sen aklımda

git demeseydinde zaten gitmezdimki

kalbin ağırmaya başladı seninde değilmi

boşa geçirdiğimiz şukadar ayrı zamanın üzerine

bu ani gelişime dayanamadı değilmi

hele gelirken birde beni görecektin

allahım dedim bana bu fırsatı ver

verki öleceksemde oracıkta öylece öleyim

kollarında olmayı okadar çok özledimki

zincirlere benzettim hep sakladığım kalbimi

senden başka kimseye açmadım açamadım

ne çilingirler göz yaşlarını silah olarak kullandı

senin bir anlık olmadığını ben hep biliyordum zaten

bu yüzdendi git dediğinde gittiğim saygı

gelmeyide bildim ya bu yüzden çünki bende aynıydım

sende biliyordun ya benim bir anlık olmadığımı

şu gözlerimede bir hakim olabilsem

bir sefer olsun dökülmese ya yaşlarım

dedim ya sahte silahlardan değil tadı tuzlu

bu ilmik ilmik dökülen süzülen yaşların

okadar çok istiyordumki sana gelmeyi anlatamam

duvalarımda en çok seni istedim allahtan

beni sana getimesini bir sebeb istedim işte

senin sevginin gücünden yoruldu yüreğim

düştü kollarım sonunda sağa sola aykırı

gözlerimde başladı birazcık görme kaybı

kulaklarımda da var elbet biraz duyma kaybı

saçlarım ya bu güzel saçlarımdaki ela hani

okşarken okşamaya kıyamadığın

mektubun cevabı gelmeye başladı yavaş yavaş

sensiz hiç bir tat almadığım bu dünyanın

yeşeren bir çiçeği bile sensiz sevemedim

okşayamadım sensizliğin yetim bıraktığı seni

yokluğunda dünyaya hep kör baktım

oysaki ne gözlerim vardı senin gülüşlerinde

koccaman ormana benzerdin ya sen

ben dallarında cıvıl cıvıl dolaşırdım

şimdi bu çamlık neden neden hertaraf mermer

her mermerde neden bukadar çok yazı

neden bu yazılarda senin ismin var sevgili

kayıp giden ellerini tutamadığım içinmi

yoksa çokmu geç kaldın sen bana gel demeye

halbuki çok gençtik yirmiydi henüz yaşın

Habib Göktuna

NOT:

Değerli büyüklerim küçüklerim arkadaşlarım kardeşlerim

ben sadece şimdiye kadar yaşadıklarımı yazdım

yazdığım şiirlerde herzaman dürüst oldum neyse onu paylaştım

yaşadığım sevgiye her zaman sahip çıktım çıkacağımda

bilinmesini isterimki bu dünya geçicilikler içinde de olsa

geçen şeylerin güzellikler doğruluklar olduğuna eminim

yalan şeytanın işi derim bizle asla olmasın

seven insanlar hiç bir zaman sevdiğinden ayrılmasın

kaybetmek demek ayrılmak değildir

ayrılmak demek unutmaktır

ben unutmadım

sevgiler saygılar