Yırtık Ayakkabı

Ben bir yırtık ayakkabıyım

Kışın, soğuk, kanlı ayağının

İnsafsız müsebbibi...

Bu yıl da üşüyeceksin, çare yok

Yırtık dondan çıkar gibi çıktım

Paranı, şahsiyetini, umudunu,

Yitirmeseydin,

Üç kuruşluk hesapları sorgulatmazdım

Sen bir çaresizlik abidesisin

Insafım yok

Bu kış hiç olmadığı kadar çetin...

Limanları kaybettin çeyrek zaman giderlerinde

Şimdi, buzlu bir sorgu yiyorsun kahvaltı niyetine

Kimsin sen?

Bir ayakkabı ikiletir mi kırılganlıkları?

Ben bir yırtık ayakkabıyım

Baş parmağı buzhane parkında

Iki dirhem bir çekirdek heykel kıvamında

Halkın suçu yok

Ezilen ise yüreğim...

Ben, yırtık ayakkabı

Serçe parmağı karla oynatmaya çoktan yeminli...