Yitik

akşamdan sabaha bir hüzün çöker

gönül çırpındıkça batağa çeker

yetim yürekliler boynunu büker

ezeli yaraya bulunmaz derman

sensiz gecelere kahır yazılır

gök kubbe yırtılır mezar kazılır

yıldızlar kaydıkça ruhum üzülür

mahşerin üstüne kurulmaz meydan

rüzgar üfledikçe başlar bir telaş

yakar bir kıvılcım sönmez bu ateş

dokundukça yakar o kızıl güneş

sular durulsa da durulmaz zindan

yine şiir düştü gamlı geceye

bil ki tutsak oldum üç beş heceye

devleşince matem döndüm cüceye

el ayak kesilir dirilmez kurban