Yok

İliklerime kadar

Yokluğun

Dokunur bana...

Çayımın şekeri

Ağzımdaki sigara

Eksik olsa,ya da olmasa

Karnım açlıktan ,

Zil çalsa da

Dokunmaz ,

Yokluğun kadar bana.

Sen fakr-u zeraretim

İçindeki yega^^ne

Uzaktaki varlığım

Dokunulmazlık yüklendi

Kör olmuyor yokluğun gözü

Keşke başımı sokacak

Kendi mülküm olaydı,

Ama kiradar evim.

Ev sahibim

Her merdiven tıkırtısında

Kapının başında

Çocuk gelse

Kadın gelse bile

Kapımda ikinci zaruri misafir.

Böylesi görülmemiştir

Belki bana öyle gelir

İlk defa ömrümde

Kiracı olmak

Yoksul olmak

Bu kadar koyar bana.

Rahmetli Büyükannem

Tuvalet kadarcık olsun

Senin mülkün olsun derdi

Ne kadar haklıymış

yerde yatmasın,nurda yatsın.