Yok Olmuşsun Düşmüşsün

Neden böyle büzülüp, bükülüp çöküyorsun,

Yinede aldatmışsın kendine kızıyorsun,

Kızgınlık tan sen her gün ağlayıp geziyorsun,

Haksızlığa alışıp teslim olup sus muşsun,

Yok olmuş ümitlerin yıkılmış hayallerin bir köşeye pusmuş-sun.

Acaba aldananlardan sende hangi birisisin,

Halen alkışlıyorsun ya sende bunu hak etmişsin,

Ölüleri kendisine güldüren sen zavallı dirisin,

Kandırılan aldanan kaç kişiden birisin,

Yazık olmuş haline perim perişan kalmışsın,

Hep söylenen yalanlar, boşa çıkan vaatler,

Her gün seni eziyor aç gezdiğin saatler,

Şu aldanan boş beynin daha ne demeye bekler,

Belli ki yalanlara sende çabuk alışmışsın,

Yanılmak ateşiyle savrulmuşsun pişmiş sin.

Nerede o senin yanında meydanlarda gezenler,

Onlarda sen gibi bin pişman olmuşlardır,

Kim neyi düşünecek bu savaşta ahvalde,

Kaç miting meydanında her yönlere koşmuşsun,

Yok olmuş Hayallerin kırılmış ümitlerin yok olmuşsun düşmüşsün.

4 Eylül 2015