Yok Oluşun Hikayesi

Kıyamet gibi uzayan yalnızlık dipsiz kuyu

Sokaklar uykusuz

Neresinden bakılsa doğan güne

Abdestsiz, aminsiz, şükürsüz

Kuşlar dahi artık özgürsüzce’yi konuşuyor

Halihazırda var olmanın dışında güneş

Üşüyen yanlarımız parmaklıklar ardında

Hicabında her şey

Bundan sonrası içi boş dört duvar

Yardımsız ellerin ışığında

Bağır bağırabildiğin kadar

Susayan onca yanlarından

Toprağa kanayan ağaçlar

Mavi desen feryat figan

Sus’a boyanan haller s/ağır

Gelme içimden gelen

Oralar, sana da bana da kahır