Yok Telaş

bir şiirden bakabilirim sana

perdesi çekilmemiş birkaç sözcük karala

kondurabilirim ilkyazı avuçlarına

arı kuşlarının telaşıyla

dönebilirim yine o ilk dizeye

silbaştan ölmek için sustuğun o kıyımda

bize beklemeyi öğrettiler gerisi boş ders

kederle doldurdular ceplerimizi. ah yok telaş!

bir yaradan susabilirim sana

kurşunu atılmamış bir bakış bağışla

kondurabilirim ak güvercini boş sayfana

kenarı kıvrılmış kitap duruşuyla

bekleyebilirim o ilk tutuşu

silbaştan kararmak için bulutsuz göklerinde

ah yok telaş! büyük puntolara kır kalemi

çığlığı olabilirim sere serpe düşen bir gülün

bize ölmeyi öğrettiler gerisi boş ders

yatabilirim boş sayfanda umutlarım çatılı

Ocak 2013 / İzmir