Yokluğun

Yokluğun,

Sol göğsümdeki o hazin boşluğum

Yokluğun,

Varsıl düşünüşlerimle sana tokluğum

Yokluğun,

Sancılı gecelerde yangınlara durduğum

Yokluğun,

Her çaresizliğimde varlığına sokulduğum

Yokluğun,

Her adımda seni sorduğum, yorulduğum

Yokluğun ki,

Yosun bakışlarına dolanarak,

Denizlerinde alabora olduğum

Yokluğun,

Kimi sorgularında boğulduğum

Yokluğun ki ah,

Dokunmasızlığında kendimle boğuştuğum.

Yokluğun gülüm,

Bu ozan yüreğime kısmet

En hoyrat diyet dediğim

Yokluğun,

Her dokunduğum yerde seni bulduğum

Yorgun adımlarımla şehirler aştığım

Ölüler kentinde ruhunu aradığım

Yokluğun,

Serin ırmaklara dalarak seni haykırdığım

Yazılmış tüm kitaplarda nurunu bulduğum.

Yokluğun ki bir tanem;

Varlığını her şeyden üstün tuttuğum

Kıymetini bilemediğim mutluluğum

Dizlerine kapanarak huzur bulduğum

Yokluğun, belki de en içli yalnızlığım.

Yokluğun şiir bakışlım;

Yaşamsal gözlerindeki asil arsızlığım

Kutsal yüreğindeki arsız susuzluğum

Yitmiş günlerimdeki nazlı huysuzluğum

Aynamdaki ışığım, bardağımdaki çayım

Dizlerimdeki direnç, dudağımdaki narım

Suya düşen gölgem, bedenimdeki hicranım

Çilemin tezgâhı, ruhumdaki sevda mintanım

Gönlümdeki direnç, aşk ülkemin eşsiz sultanı.

Yokluğun, fersiz gözlerimdeki düşsel sarayım

Yokluğun, çaresizliğimde sarıldığım anlarım

Yokluğun, tükenen yaşamdaki son baharım.