Yokluğun Uyandırıyor Beni

Arkandan bakarken Ayılıyorum bazen,

soğuktan titriyor ellerim,

kaldırıp siliyorum arabanın camını.

Bazen bir öpücük hissediyorum

korkunç kabuslar arasından beni çekip alan,

huzur veren rüyalara daldıran.

Son günlerde evimin kapısının önünde başlıyor hayallerin,

zile basmak istiyorum,

korkuyorum.

Anahtarı sokup açıyorum usulca kapıyı

kokun sarıyor her yanımı.

Bir umut kaplıyor içimi,

uzun sürmüyor

yoklugun uyandırıyor beni

Bir ürpertiyle kendime geliyorum

anlıyorum yavaş yavaş herşeyi

vede beni nasıl bırakıp gittigini...