Yokluğun Vurdu Beni Canımın İçi

Kan gözyaşı revaçta, aşk sevda durağanlıkta

Güneş mahcup, utangaç doğuyor şafakta

Duygular kelepçeli, yürek hicran kanamakta

Vuslatımız kalmış, zifiri ötesi karanlıklarda

Yokluğun vurdu beni, canımın içi

Yenik düştüm hoyrat, zalim, zulüm kokan zamana

Karmaşık duygular, adeta beni benden alıyor

Gönül yasındayım, kışa borana döştü, yazım baharım

Akıl tutulmasındayım, fulü doğuyor ne yazık ki sabahlarım

Aşkın fiziği, kimyası bozulmuş durumda, kapıldım asi rüzgârlara

Varla yoklar arasında adeta gelgitler yaşıyorum kendi içimde

Zakkuma maruz kalmış ise aşkım, acı içindeyim, çaresizim kime ne

Yalnızlar limanında, soğuk buz misali umutsuz, duygusuz bir Havva

Esir almış adeta aşkın, sevdan beni, öyle bir aşk ki bu aşk, tanıyamadım ben beni

Anla gülüm, anla canım, anla bebeğim, gam ile kederimi, tut ne ulur umut için elimi

Ölüm çalsa da bir gün kapımı, sarsa sarmalasa kefen misali, sen kokan tenimi

Vaaz geçiremez bu yıllanmış aşktan, bu yorgun sevdadan inan, gülüm beni

Sensiz, sevgin siz, ne varım, nede yaşıyorum canımın içi, hur-i perim seni

Bana aşkınla, sevdanla yoğrulmuş asaletin özün, medeniyetinle sen gerek

Aslım, Şirinim, Leyla'm sen, bu sevdaya ayak bastığın kumdan çöl gerek

Cehenneme atma ne olur aşkım yüreğimi, ölümüne seviyorum seni

Kısma ey zalim hayat, , hoyrat zulüm kokan, aşkı katleden zaman

Sevgili için gözlerim yollarda, ellerim, o nazlı yar için dualarda inan

Pervane olmuş adeta akrep ile yelkovan, cennetim ol can içinde cananım

Yaralıyım,hicran kokuyor, keder kokuyor hep sol yanım anla beni canımın içi

_____Şair 67______